از صلح می‌گویند یا از جنگ می‌خوانند؟!  /  دیوانه‌ها     آواز    بی‌آهنگ  می‌خوانند

گاهی  قناریها  اگر  در  باغ  هم  باشند  /  مانند مرغان قفس   دلتنگ   می‌خوانند

کنج قفس می‌میرم و این خلق بازرگان   /  چون قصه‌ها  مرگ مرا  نیرنگ می‌دانند

سنگم به بدنامی زنند اکنون ولی روزی  /  نام مرا با اشک روی  سنگ  می‌خوانند

این  ماهی  افتاده  در  تنگ  تماشا  را   /  پس کی به آن دریای آبی‌رنگ می‌خوانند